ทำไมหอยนางรมจึงถือเป็นอาหารเจ?

การที่หอยนางรมเป็นอาหารเจนั้น มาจากความเชื่อ และตำนานที่เล่าต่อๆ กันมา และมีหลายตำนานเสียจนเราไม่อาจรู้ได้ ว่าเรื่องจริงเป็นมายังไงกันแน่ แต่หลักๆ แล้วที่ฟังกันมาจะมีอยู่ 2 เรื่องด้วยกัน แถมมีเนื้อเรื่องคล้ายกันอีกต่างหาก คือ เรื่องขององค์หญิงเมี่ยวซ่าน กับ พระถังซั่มจั๋ง แต่สิ่งที่เชื่อมโยงของสองตำนานนี้ที่เหมือนกัน นั่นก็คือบุคคลในทั้งสองเหตุการณ์นั้นกินเจ แต่ต้องไปตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถหาอาหารได้ จึงจำต้องหาสิ่งอื่นกินทดแทนเพื่อจะได้บำรุงร่างกายไว้ในการทำความดีต่อไป เป็นการบอกว่าเราสามารถผ่อนผันได้บ้างตามสถานการณ์นั่นเอง

  • พระถังซำจั๋ง ตำนานเล่าว่า เมื่อครั้งพระถังซำจั๋งเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎกที่ชมพูทวีป ระหว่างทางไม่สามารถหาสิ่งใดฉันได้เลย จึงตั้งจิตอธิษฐานว่าหากมีสิ่งใดที่ฉันได้โดยไม่ผิดบาป ขอจงปรากฏขึ้นมาเป็นภักษาหารด้วยเถิด และจากตรงนี้เรื่องเล่าแบ่งออกเป็น 2 แยก คือ บ้างก็ว่าหอยนางรมผุดขึ้นมาจากดินเป็นจำนวนมาก อุทิศตนเป็นอาหารให้แก่พระถังซำจั๋ง อีกแบบก็คือระหว่างท่านลงเรือข้ามมหาสมุทร เสบียงก็หมดเหมือนกับตำนานข้างบน พระถังจึงอธิษฐานว่าจะเอาไม้เท้าจุ่มลงไปในทะเล สัตว์ชนิดไหนติดขึ้นมาก็ขอให้รับการยกเว้นสามารถกินได้ และแน่นอน เป็นหอยนางรมที่ติดไม้เท้าท่านขึ้นมา เหตุนี้จึงถือว่าหอยนางรมเป็นของเจ
  • องค์หญิงเมี่ยวซ่าน องค์หญิงเมี่ยวซ่าน พาประชาชนที่นับถือในพระพุทธศาสนาหนีตายจากการเข่นฆ่าของพระเจ้าเมี่ยวจวงลงเรือออกทะเล (เป็นสาวกของเจ้าแม่กวนอิมเดินทางออกไปแสวงบุญแล้วเสบียงอาหารหมด) ด้วยความที่ท่านกินเจเลยไม่สามารถจับสัตว์น้ำได้ ท่านเลยอธิษฐานว่าจะจุ่มไม้เท้าลงไปในทะเล ถ้าสัตว์ใดถึงฆาตก็ขอให้ติดไม้เท้าขึ้นมาให้กิน หลังจากจุ่มก็มีหอยนางรมติดขึ้นมานั่นเอง